Posts tagged opinia

Freŝe estas multa bruo pri la samaspekteco inter kelkaj komputilaj desegnoj kaj ekzistantaj Apple produktoj.  Vidu tie kaj tie ĉi.  Konsentite, la desegnoj estas kopioj de la MacBook Air.  Mi eĉ posedas MacBook Air-on, kaj kiel franda ĝi estas.

Iom pripensinta la aferon tamen mi alvenas al demando interesa.  Kiel du aparatoj povas malsamiĝi se la celo de ambaŭ estas minimumigi la nombron da videblaj kvalitoj? Kiam aparatoj havas multajn butonojn kaj estas grandaj kaj multflankaj estas facile ke ili estu malsamaj en aspekto.  Sed kun hodiauaj poŝtelefonoj, ekzemple, la ĉefa interfaco estas la ekrano, kaj ili ĉiuj estas maldikaj kaj havas nur kelkajn butonojn, la kruta ebleco esti malsama konsiderante tiajn limigojn estas malmultnombra.

Kiom da manieroj ekzistas por krei aspekton de aparato kiu havas mil butonojn? Sed kiom da kombinoj ekzistas por aparato kun unusola butono? Aŭ la butono estas sur la surfaco aŭ la rando.  Se ĝi estas sur la surfaco, aŭ supre de la ekrano aŭ malsupre, aŭ dekstre aŭ maldekstre.  Tie aŭ en la mezo de tiu flanko aŭ je iu flanko.  Sed tiuj nur estas 12 eblaj lokoj.  Kaj kelkaj estas evidente malkonvenaj do reale estas nur 4 aŭ 5 eblaj lokoj.

Mia punkto estas ke kiam aparatoj forverŝos siajn videblajn kvalitojn en la ĉaskurado al simpleco ili pli kaj pli alproksimiĝas al nenieco.  Kaj iu nenio ĝuste identas alian nenion.  Pli kaj pli niaj poŝtelefonoj, tabulkomputiloj kaj porteblaj komputiloj samaspektiĝos pro la leĝoj de logiko.

Mia laborestro plej perfekte kaptis la senton pri la sankondiĉoj de Steve Jobs.

“What a fuckin’ ripoff.”

“Kia fika fiforŝtelo.”

Steve Jobs havas nur kvindek-ses jarojn.  Li estas juna, preskaŭ dek jarojn for de la kutima emeritiĝa aĝo.  Li amas sian postenon, li amas sian firmaon, li amas sian vivon, kaj li estas unu el la plej interesaj geniuloj de nia epoko, sed malgraŭ ĉiuj ĉi li estas mortminacata.  Fato fiforŝtelas ion de li, kaj ion specialan, iun unikan, de la tuta homaro.

Havu multajn sanajn jarojn antaŭ vi Steve.  Ni amas cin.

<http://www.aaronsw.com/weblog/googevil>

Guglo estas uzanta la frapfrazon “Ne estu malbona” por sinpriskribi ekde almenaŭ la komenco.  Kaj, prave notite, multaj nun provas diri ke Guglo kondutas malbone ĉiam kiam ĝi faras ion ajn por profiti.  La rezulto estas ke nova generacio de harfendemuloj kreskadas, kiel la aŭtoro de la supre ligita artikoleto.

Mi ne opinias ke guglo estas malbona, sed mi ja opinias ke ties frapfrazo estas stulta kaj sensignifa.  Eĉ la koncepto de malbono estas nebula, do, kion tiu eble povas signifi en la kazo de porprofita interreta firmao?  Mi malakceptas la argumenton proponitan ke malbono okazas kiam la firmao transiras la linion de misuzo de siaj klientoj.  La diferenco inter kio helpas kaj kio malhelpas estas tro malklara.  Se la uzanto ne trovas la servicon helpa do kial li ĝin uzas?  La nocio de malbono estas malklariga kaj por klare pensi pri la situacio oni forlasu tiun.

Estas praktikoj de Apple kiujn mi ne tro ŝatas, kaj estas praktikoj de Guglo kiuj ankaŭ ne plaĉas al mi.  Oni uzu la servicojn kiujn li preferas, kaj kiuj malinstigas lin pro malplaĉaĵoj la malplej multe.  Ĉiu alia debato pri la relativa malboneco de tiu aŭ tiu ĉi firmao estas nura harfendadaĉo.

Sub la ondo de novajxo kiu diras ke influaj investofirmaoj vokas por la rezigno de Steve Ballmer, ni jxus lernis ke Mikrosofto eltiras pli da mono el androidaj posxtelefonoj ol el sia propra vindoza-7 telefono. Kiel tiu povas esti?

Mi legis universitatan paperon en la reto hieraux pri proponitaj sciencaj eksperimentoj kiuj, supozeble, povus elmontri la gradon de libera volo kiom havas la subjekto de la eksperimento. Nu, la subjekto cxiam proponita estas besto, neniam sugestita estis homo. Fakte li specife volis kompari ranojn kaj senvostsimiojn.

La eksperimento metas la beston en situacion kie gxi povas kalkuli la rezulton de siaj agoj, kaj kiu mezuras la eblecon de la besto fari decidojn surbaze de tio kio estas la plej bona rezulto por gxi.

Estis supozita ke la simio senvosta (pli inteligenta ol la vosta vario) povus kalkuli enmense ke unu ebleco malpli bonas la alian kaj libere fari la decidon elekti la pli bonan. Dume, la rano, estis supozita, ne havas tiun mensan kapablon, kaj cxiam respondas rekte al siaj sensinformoj.

La eksperimentoj, laux mia kompreno, neniam faritas kaj restas nur scienca propono. Sed, levigxas kompreneble la demando, kio estas libera volo? Kunlaboranto mia argumentis ke tiu kiu estas la pli bona ebleco povas esti determine kalkulita. Kaj, do, se la simio elektas tiun kiu pli bonas cxiam, ankoraux gxi ne havas liberan volon.

Filosofie li pravas. Sed filosofie oni povas determini cxiun kiu estas teorie determinebla sen atente kiel komplikaj estus la kalkuloj en realo.

Eminentaj sciencistoj kaj libroverkistoj, kiel Steven Pinker kaj Douglas Hofstader, proponas ke libera volo estas abstrakta nocio al kiu oni alvenas kiam teorie determineblaj sistemoj estas tro komplikaj kaj tro malgrandskalaj por efektive esti determinataj en realtempo en la fizika mondo. Tiam ni nomas la precezon nedeterminebla, aux libera.

La cxefekzemplo estas la homa cerbo. Ecx se gxi estas fizika masxino, kaj fundamente determinebla, en la reala mondo por determini ties estontajn decidojn oni devus havi kompletan bildon de la nuna stato de la tuto, kiu estas malebla sen mortigante la homon. Plie, ecx se ni havus tian kompletan bildon oni devus esti kapabla fari la kalkulojn kiujn la cerbo faros, perfekte, kaj multe pli rapide ol gxi por havi eblecon antauxvidi tion kion gxi konkludos. Modeli la fizikan mondon, kaj simuligi gxin en realtempo farigxas fundamente malebla tuj kiam la simulita sistemo transiras certan limon de komplikeco. Kiu certe la homa menso transiris antaux centaj milionoj da jaroj.

-afisxita per iphona blogpress.

Daringfireball ligis al interesa bildo pri la ĉiam leviĝanta valoro de Apple dum la pasintaj jardekoj.  Tiam li uzas tiujn informojn por demandi kiun oni povus aĉeti kontraŭ 8,5 miliardo da usonaj dolaroj?  Li skribis:

“Kontraŭ nur 7,5 miliardaj dolaroj usonaj, oni povus esti aĉetinta Apple – en Januaro 2004.  Tiu lasus 1 miliardon da dolaroj por inventi tempomaŝinon.”

Nekredeble ke Apple valoris nur 7,5 miliardon da dolaroj antaŭ sep jaro.  Ĉu skajpo havas la saman valoron nun kiom havis Apple en 2004? Estas dubinda.

Dum la pasinta semajno iu rimarkis ke la Apple iPhone enhavas sekretan dosieron kiu supozeble enhavas datumojn pri la lastaj multaj lokoj kie la telefono estis.  Oni povas legi multe pli pri la afero en aliaj blogoj, do mi ne volas kovri la aktualaĵon mem.  Mi preferus skribi iom pri la kromaferoj, pri la demandoj kiuj leviĝas pro kio okazis ĉe Apple.

Multaj blogoj donis opiniojn pri kiel malbona la problemo estas, kaj certe miaj ne Apple-ŝatantaj kunlaborantoj enŝovis la artikolojn en mian vizaĝon por montri finfine ke Apple estas malmorala monstro.  Oni povus denunci min kiel Apple-lakeon, sed eĉ en la lumo de tiu novaĵo mi ne timis ke Apple volas spuri min.  Kaj dum la sekvantaj tagoj ili faris anoncon pri la problemo.  La priskribo estis sencoplena, kaj kelkajn tagojn post tiam programara ĝisdatigo haveblis kiu ĝustigis la funkciadon de la iPhone por ne reteni pli ol sep tagoj da datumoj, kaj kiu forviŝas la tutan lokdosieron tiam kiam oni malŝaltas lokservojn en la operaciumo.

La demando nun estas, ĉu mi efektive estas lakeo, kaj tro malsaĝa vidi la diferencon? Aŭ ĉu oni havas raciajn kialojn ne eksalti sur Apple-on kiam ili faras erarojn?  Estu certe, mi pensas ke la tuta afero estis kaj estas makulo sur la reputacio de Apple, kaj tiuj estas malfacile forgeseblaj.  Oni ja rajtas esti koncernataj kiam la programaro faras malfidindaĵojn, kaj oni ja metu premon sur Apple por ĝustigi la programaron.  Samtempe ke ili kompreneble ne estas perfektaj, ili ja agis rapide por ĝustigi la situacion kaj forigi la identigitan problemon.  Miaopinie, se oni volas kapabli akurate taksi la fidindecon de firmao, oni devas zorge konsideri kie kuŝas la interesoj de la firmao.  Por fari tiun, oni pripensu, kiel la variaj firmaoj enspezas monon? De kie venas iliaj klientoj? Resume, kia estas iliaj komercmodeloj?

La respondo por ĉiuj firmaoj estas variaj.  Google enspezas monon ne de la finuzantoj de siaj programaroj, sed de la aliaj firmaoj kiuj aĉetas reklam-spacojn kaj -tempojn ene de la Google programaroj, kiel en serĉretpaĝoj, aŭ en Gmail, aŭ eĉ sur la retpaĝoj de aliuloj.  Do, por Google, la finuzanto ne estas ilia kliento.  La reklamistoj estas iliaj klientoj.  La reklamistoj tiel estas la fonto de mono kiu enpotencigas Google-on.  Mi sciigas tiun ĉi ĉar en la kazo de Google, ili ne respondas al la finuzanto, ili respondas al la reklamistoj, al siaj klientoj.  Ili havas intereson feliĉigi kaj ĝojigi la finuzanton, por ke ili revenu kaj revidu kaj resurklaku la reklamojn, sed tiu intereso estas pera intereso.  Tia estas la komercmodelo de Google.  Apple aliflanke ne havas tian komercmodelon.  La finuzanto de la aparataroj kaj programaroj de Apple estas samtempe ilia rekta kliento.  Apple havas intereson ĝojigi la finuzanton, ĉar estas la finuzanto mem kiu estos la morgaŭa fonto de ilia enspezo.  La modeloj tre malsimilas unu la alian.  Kaj, kiel la finuzantoj de Apple produktoj, ili respondas al ni.  Estas en la rekta intereso de Apple certigi ke ni havas bonan feliĉan ĝojoplenan opinion pri ili kaj iliaj varoj.  Kaj estas tial ke mi ne timas ke ili volu spuri min.

Mikrosofto anoncis ke ili estas en la procezo acxeti skajpon, kontraux 8,5 miliardo da usonaj dolaroj. Skajpo nun havas 170 miliono da aktivaj uzantoj, sed laux tiu kiu diris skajpo nur unu procento el tiuj estas pagantaj. Iusence, mikrosofto pagos proksimume po 5,000 dolarojn por cxiu paganta uzanto.

Skajpo ne estas profita firmao, gxis nun, kaj ecx havas preskaux miliardodolaran sxuldon, kiu estas kalkulita ene de la 8,5 miliarda prezo. Kiel do mikrosofto esperas profiti de tiu acxeto? Supozeble ilia interna analizo kosta apogigxas sur la espero ke nunaj skajpuzantoj tranformigxos al vindoza posxtelefona sep uzantoj. Ni devas atendi por vidi cxu tiu efektive okazos.

- afisxita per BlogPress por iPad

Studemulo estas speciala subspecio de la homa besto kiu fieras pro sia kapablo solvi komplikajn problemojn per la plej sprita kaj konciza maniero ebla.

aldono: Tiu estas kial komputilaj programantaj studemuloj tiom ŝatas «regulajn esprimojn»

Teorie la interreto estas sovaĝa virtuala spaco en kiu ĉiu informo estas same facile alirebla, kaj kie neniu regas. Estas preskaŭ anarĥia ĉielo.  Ĉies opinio estas enretigebla, kaj neniu povas cenzuri la pensojn kaj vortojn de iu alia.  Almenaŭ teorie.

SEO estas angla siglo kiu signifas, serĉila plejbonigado (Search Engine Optimization).  Oni rapide forgesas ke nenio en la interreto estas trovebla sen serĉiloj, kaj la plej granda kaj plej potenca serĉilo estas Google.  Ili estas preskaŭ sen konkurenco.  Oni uzas serĉilon por entajpi serĉvortojn kaj tiu redonas liston de ligiloj, plej ofte kun mallongaj priskriboj.  La rezultoj estas tiuj kiuj plej kongruas kun tio kion vi celas, laǔ la serĉila algoritmo.  Sed, la interreto estas neimageble granda reto de interkonektitaj dokumentoj.  Kiel la serĉilo povas decidi kiun paĝon oni preferas vidi se la serĉvortoj malbonŝance kongruas kun miloj da paĝoj? Kompreneble la serĉila algoritmo dependas forte je SEO.

Ĉu tio estas problemo? Nu, iamaniere jes.  Unu el la misteraj manieroj kiel SEO funkcias estas uzi la kvanto da aliaj retejoj kiuj ligas al la celata paĝo por kalkuli kiel «grava» ĝi estas.  Unuflanke tiu ŝajnas esti racia.  Se mi serĉus por recenzo de libro, kaj estus kvin tiaj paĝoj, kaj unu el ili estus alligita de centoj da aliaj paĝoj, dum la aliaj kvar sidus kiel insuloj al kiu neniu ligus, ĉu ne estus racia konkludi ke mi volus trovi la plej alligitan paĝon antaŭ la aliajn? Jes.  Aliflanke, tiu ĉi reduktas la tutan interreton al nenio pli ol populara konkurso.  Anstataŭ kiel la interreto teorie unuformigas la alireblecon de informoj, denove ni trovas ke la potencaj, kaj popularaj povas esti pli facile trovitaj ol ĉiu alia.  Fine, pro SEO la interreto ne plu estas sovaĝa spaco kie ĉiu estas egala.